We Are Mosaic

The world is full of broken people finding their way through the shattered glass of heartbreak, sadness, and lost memories.   It cuts, it hurts, and it lets us bleed – driving you away from what the heart needs. Blinded by the bright darkness of our struggling souls; feeling alone and out of control.   … More We Are Mosaic

Colour Blind

In his times of darkness; his times of heavy rain, he dreamed about her guiding him through the pain.   Drowning in his questions about love and life, while lost in his reality of freedom and own light. No matter the way the compass told him to go, he was blinded by his fear of … More Colour Blind

‘n Wonderwerk

Dis ‘n oomblik vasgevang; vir altyd geëts in my hart – die oomblik toe ek jou vashou vir die eerste keer. En van al die dinge wat my hande in die lewe moes dra, is jy by vêrre die beste en nog meer.   Ons was al verlief op jou voor ons jou geken het; … More ‘n Wonderwerk

‘n Goue Herfs

Met Herfs wat nader kruip, word ek herinner aan my kinderdae en hoe die verandering van die natuur se kleure, keer op keer, my hart steel. Ek bly verstom deur die skoonheid wat gepaard gaan met bome wat afskeid neem van hulle blare; hulle einde wat lei na ‘n nuwe begin.   As iemand wat … More ‘n Goue Herfs

Laaste Herfs-soen

In die oomblik van sterf; in sy oomblik van einde, dra hy meer goud in sy hande as enige ander. Mooi pronk hy die skoonheid van sy lang jare, dig gevul met die goue lig in sy laaste van dae. Sy hele wese ontplof met ‘n reënboog van kleure, stewig geplant in die aarde; gevestig … More Laaste Herfs-soen

Met die Sekelmaan

  Ek voer laat-aand gesprekke met die sekelmaan, vertel hom van my drome se donker waters en suutjies kruip die gety van gedagtes nader. Angsbevange in hierdie oomblik van my stilte, want ek weet, my siel, nog altyd jou hemelruim wat vir jou soos sterre skyn met helder hoop.   Ek verlang na laat-aand gesprekke … More Met die Sekelmaan

Jou Digkuns

Die alfabet van jou liggaam se lyne, kan bladsye vol skryf met jou poësie oor die rym van jou ewige sonskyn, verlange velde; herhaling van refrein.   Jou verskuilde gedagtes is my biblioteek, vol met boeke wat my vashou in jou greep. Nooit sal ek ophou lees aan jou menswees, dié idee van jou: metafoor … More Jou Digkuns

Oorlogsvlerke

Met haar sonskyn-glimlag vind sy haar pad, soos die vuur van hoop binne haar brand. Die stormsee is weg gesteek in haar hare en sy weet, ‘n vegtersgees klop in haar are.   Opgewonde bou sy nuwe drome met woorde, ken geen perke: die kreatiwiteit in al sy soorte. Haar vrees haar kompas; gereed en … More Oorlogsvlerke

Geen Meer as Niks

Vasgevang in jou weergawe van ‘n wêreld en oortuig deur die leuens wat jy smokkel; onbewus hoe jou woorde my laat verbrokkel. Jy’s die dief van alledaagse vrede en geluk.   Plastiek van vriendelikheid; ‘n wrede bottel gif: jy’s een mens geverf en geweef van ‘n klug. ‘n Pes wat alleen rond dwaal met haar … More Geen Meer as Niks